گیسوی چنگ ببرید به مرگ می ناب

بود آیا که در میکده‌ها بگشایند / گره از کار فروبستۀ ما بگشایند

اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند / دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند

به صفای دل رندان صبوحی زدگان / بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند

نامۀ تعزیت دختر رز بنویسید / تا همه مغبچگان زلف دوتا بگشایند

گیسوی چنگ ببرید به مرگ می ناب / تا حریفان همه خون از مژه‌ها بگشایند

در میخانه ببستند خدایا مپسند / که در خانۀ تزویر و ریا بگشایند

حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا / که چه زنار ز زیرش به دغا بگشایند

ــ لسان‌الغیب حافظ