سخن معروف ناقص به گوش‌ها رسیدۀ فردوسی

هنر نیز ز ایرانیانست و بس / ندارند کرگ ژیان را به کس

همه یکدلانند و یزدان‌شناس / به نیکی ندارند ز اختر سپاس

ــ فردوسی (شاهنامه، پادشاهی بهرام گور)

بخشیدن جهان بر چهار بهر

شهنشاه دانندگان را بخواند / سخن‌های گیتی سراسر براند

جهان را ببخشید بر چار بهر / وزو نامزد کرد آبادشهر

نخستین خراسان ازو یاد کرد / دل نامداران بدو شاد کرد

دگر بهره زان بد قم و اصفهان / نهاد بزرگان و جای مهان

وزین بهره بود آذرابادگان / که بخشش نهادند آزادگان

وز ارمینیه تا در اردبیل  / بپیمود بینادل و بوم گیل

سیوم پارس و اهواز و مرز خزر / ز خاور ورا بود تا باختر

چهارم عراق آمد و بوم روم / چنین پادشاهی و آباد بوم

وزین مرزها هرک درویش بود / نیازش به رنج تن خویش بود

ببخشید آگنده گنجی برین / جهانی برو خواندند آفرین

ــ فردوسی (شاهنامه، پادشاهی کسری نوشین‌روان)