بنشین بنشین ...

چون دل جانا بنشین بنشین / چون جان بی‌جا بنشین بنشین

بلکا دلکا کم کن یغما / ای خوش سیما بنشین بنشین

عمری گشتی همچون کشتی / اندر دریا بنشین بنشین

افلاطونی جالینوسی / بشکن صفرا بنشین بنشین

چون می چون می تلخی تا کی / همچون حلوا بنشین بنشین

خونم خوردی تا کی گردی / یک دم بازآ بنشین بنشین

تا کی لالا سوزد ما را / بی‌او تنها بنشین بنشین

همچون میزان گشتی لرزان / همچون جوزا بنشین بنشین

دفعم جویی فردا گویی / پیش از فردا بنشین بنشین

همچون کوثر صافی خوشتر / بی‌هر سودا بنشین بنشین

یار نغزم اندر مغزم / همچون صهبا بنشین بنشین

هان ای مه رو برگو برگو / ای جان افزا بنشین بنشین

ــ مولانا

رخسارۀ مردان نگر آراستۀ خون

ای عشق تو ما را به کجا می‌کشی ای عشق / جز محنت و غم نیستی اما خوشی ای عشق

این شوری و شیرینی من خود ز لب توست  / صد بار مرا می‌پزی و می‌چشی ای عشق

چون زر همه در حسرت مس‌گشتنم امروز  / تا باز تو دستی به سر من می‌کشی ای عشق

دین و دل و حسن و هنر و دولت و دانش  / چندان‌که نگه می‌کنمت هر ششی ای عشق

رخسارۀ مردان نگر آراستۀ خون  / هنگامۀ حسن است چرا خامشی ای عشق

آواز خوشت بوی دل سوخته دارد  / پیداست که مرغ چمن آتشی ای عشق

بگذار که چون سایه هنوزت بگدازند  /از بوتۀ ایام چه غم؟ بی‌غشی ای عشق

ــ ه‍ الف سایه