امشب تو را به خوبی تشبیه به ماه کردم / تو خوبتر ز ماهی من اشتباه کردم
دوشینه پیش رویت آیینه را نهادم / روز سفید خود را آخر سیاه کردم
هر صبح یاد رویت تا شامگه نمودم / هر شام فکر مویت تا صبحگاه کردم
تو آن چه دوش کردی از نوک غمزه کردی / من هر چه کردم امشب از تیر آه کردم
صد گوشمال دیدم تا یک سخن شنیدم / صد ره به خون تپیدم تا یک نگاه کردم
چون خواجه روز محشر جرم مرا ببخشد / گر وعده عطایش عمری گناه کردم
من هر غزل که گفتم در عاشقی فروغی / یکجا گریز آن را بر نام شاه کردم
شاه همه سلاطین شایسته ناصرالدین / کز قهر دشمنش را در قعر چاه کردم
ــ فروغی بسطامی
