تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم / صنما چه میشتابی
که بکشتی از شتابم
تو رئیسی و امیری دم و پند کس نگیری / صنما چه زودسیری که
ز سیریت خرابم
عجب آسمان چه بارد که زمین مطیع نبود / تو هر آنچ پیشم آری
چه کنم که برنتابم
تو چو من اگر بجویی به شمار خاک یابی / چو تویی اگر بجویم
به چراغها نیابم
نفسی وجود دارم که تو را سجود آرم / که سجود توست جانا دعوات
مستجابم
تو بگفتیم که دل را ز جهانیان فروشو / دل خود چگونه شویم
چو ببرد هجرت آبم
به سحر تویی صبوحم به سفر تویی فتوحم / به بدل تویی بهشتم
به عمل تویی ثوابم
تو چو بوبک ربابی به ستیزه تن زدستی / من خسته از ستیزت
به نفیر چون ربابم
تو نه آن شکرجوابی که جواب من نیایی / مگر احمقم گرفتی که
سکوت شد جوابم
ــ مولانا
