همراه خود نسیم صبا می‌برد مرا / یا رب چو بوی گل به کجا می‌برد مرا؟

سوی دیار صبح رود کاروان شب / باد فنا به ملک بقا می‌برد مرا

با بال شوق ذره به خورشید می‌رسد / پرواز دل به سوی خدا می‌برد مرا

گفتم که بوی عشق که را می‌برد ز خویش؟ / مستانه گفت دل که مرا می‌برد مرا

برگ خزان‌رسیدۀ بی طاقتم رهی / یک بوسۀ نسیم ز جا می‌برد مرا

ــ رهی معیری

آب کم جو تشنگی آور بدست

هر چه رویید از پی محتاج رست / تا بیابد طالبی چیزی که جست

حق تعالی گر سماوات آفرید / از برای دفع حاجات آفرید

هر کجا دردی دوا آنجا رود / هر کجا فقری نوا آنجا رود

هر کجا مشکل جواب آنجا رود / هر کجا کشتی است آب آنجا رود

آب کم جو تشنگی آور بدست / تا بجوشد آب از بالا و پست

ــ مولانا