ای پیک پی‌خجسته که داری نشان دوست

ای پیک پی‌خجسته که داری نشان دوست / با ما مگو بجز سخن دل‌نشان دوست

حال از دهان دوست شنیدن چه خوش بود / یا از دهان آن که شنید از دهان دوست

ای یار آشنا علم کاروان کجاست / تا سر نهیم بر قدم ساربان دوست

گر زر فدای دوست کنند اهل روزگار / ما سر فدای پای رسالت‌رسان دوست

دردا و حسرتا که عنانم ز دست رفت / دستم نمی‌رسد که بگیرم عنان دوست

رنجور عشق دوست چنانم که هر که دید / رحمت کند مگر دل نامهربان دوست

گر دوست بنده را بکشد یا بپرورد / تسلیم از آن بنده و فرمان از آن دوست

گر آستین دوست بیفتد به دست من / چندان که زنده‌ام سر من و آستان دوست

بی حسرت از جهان نرود هیچ کس به در / الا شهید عشق به تیر از کمان دوست

بعد از تو هیچ در دل سعدی گذر نکرد / وان کیست در جهان که بگیرد مکان دوست

ــ شیخ اجل سعدی