ای عشق همه بهانه از توست

ای عشق همه بهانه از توست / من خامشم این ترانه از توست

آن بانگ بلند صبحگاهی / وین زمزمۀ شبانه از توست

من انده خویش را ندانم / این گریۀ بی‌بهانه از توست

ای آتش جان پاکبازان / در خرمن من زبانه از توست

افسون‌شدۀ تو را زبان نیست / ور هست همه فسانه از توست

کشتی مرا چه بیم دریا / توفان ز تو و کرانه از توست

گر باده دهی و گر نه غم نیست / مست از تو شرابخانه از توست

می را چه اثر به پیش چشمت / کاین مستی شادمانه از توست

پیش تو چه توسنی کند عقل / رام است که تازیانه از توست

من می‌گذرم خموش و گمنام / آوازۀ جاودانه از توست

چون سایه مرا ز خاک برگیر / کاینجا سر و آستانه از توست

ــ هوشنگ ابتهاج (سایه)