جایی ‌که به داغی نتپد دل چه مقام است؟

چشمی ‌که ندارد نظری حلقۀ دام است / هر لب‌ که سخن‌سنج نباشد لب بام است

بی‌جوهری از هرزه‌سرایی‌ست زبان را / تیغی‌که به زنگار فرو رفت نیام است

مغرور کمالی ز فلک شکوه چه لازم / کار تو هم از پختگی طبع تو خام است

ای شعلۀ امید نفس سوخته تا چند / فرداست که پرواز تو فرسودۀ دام است

نومیدی‌ام از قید جهان شکوه ندارد / با دام و قفس طایر پرریخته رام است

کی صبح نقاب افکند از چهره ‌که امشب / آیینۀ بخت سیهم در کف شام است

نی صبر به دل ماند و نه حیرت به نظرها / ای سیل دل و برق نظر این چه خرام است

مستند اسیران خم و پیچ محبت / در حلقۀ ‌گیسوی تو ذکر خط جام است

بگذر ز غنا تا نشوی دشمن احباب / اول سبق حاصل زر ترک سلام است

گویند بهشت است همان راحت جاوید / جایی‌که به داغی نتپد دل چه مقام است

چشم تو نبسته است مگر گفت و شنودت / محو خودی ای بی‌خبر افسانه‌ کدام است

بیدل به ‌گمان محو یقینم چه توان ‌کرد / کم فرصتی از وصل‌پرستان چه پیام است

بیدل دهلوی