من از عالم تو را تنها گزینم

 من از عالم تو را تنها گزینم / روا داری که من غمگین نشینم

دل من چون قلم اندر کف توست / ز توست ار شادمان وگر حزینم

بجز آنچ تو خواهی من چه باشم / بجز آنچ نمایی من چه بینم

گه از من خار رویانی گهی گل / گهی گل بویم و گه خار چینم

مرا تو چون چنان داری چنانم / مرا تو چون چنین خواهی چنینم

در آن خمی که دل را رنگ بخشی / چه باشم من چه باشد مهر و کینم

تو بودی اول و آخر تو باشی / تو به کن آخرم از اولینم

چو تو پنهان شوی از اهل کفرم / چو تو پیدا شوی از اهل دینم

بجز چیزی که دادی من چه دارم / چه می جویی ز جیب و آستینم

ــ مولانا