مست تأمل

من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم / تو به یک جرعۀ دیگر ببری از دستم

هر چه کوته نظرانند بر ایشان پیمای / که حریفان ز مل و من ز تأمل مستم

به حق مهر و وفایی که میان من و توست / که نه مهر از تو بریدم نه به کس پیوستم

پیش از آب و گل من در دل من مهر تو بود / با خود آوردم از آن جا نه به خود بربستم

من غلام توام از روی حقیقت لیکن / با وجودت نتوان گفت که من خود هستم

دایماً عادت من گوشه نشستن بودی / تا تو برخاسته‌ای از طلبت ننشستم

تو ملولی و مرا طاقت تنهایی نیست / تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم

سعدیا با تو نگفتم که مرو در پی دل / نروم باز گر این بار که رفتم جستم

ــ شیخ‌اجل سعدی