چون ننالم

دلم زار و حزینه چون ننالم

وجودم آتشینه چون ننالم

بمو واجن که طاهر چند نالی

چو مرگم در کمینه چون ننالم

ــ باباطاهر

تو

الفبا برای سخن گفتن نیست

برای نوشتن نام توست

اعداد

پیش از تولد تو به صف ایستادند

تا راز زاد روز تو را بدانند

دستهای من

برای جست و جوی تو پیدا شدند

دهانم

کشف دهان توست

ای کاشف آتش

در آسمان دلم توده برفی است

که به خنده های تو دل بسته است

ــ محمد شمس لنگرودی

من به‌جان آمدم اینک تو چرا می‌نایی

بود آیا که خرامان ز درم بازآیی

گره از کار فروبستۀ ما بگشایی

نظری کن که به‌جان آمدم از دلتنگی

گذری کن که خیالی شدم از تنهایی

گفته بودی که بیایم چو به‌جان آیی تو

من به‌جان آمدم اینک تو چرا می‌نایی

بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال

عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی

همه عالم به تو می‌بینم و این نیست عجب

به که بینم که تویی چشم مرا بینایی

پیش ازین گر دگری در دل من می‌گنجید

جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی

جز تو اندر نظرم هیچ کسی می‌ناید

وین عجب‌تر که تو خود روی به کس ننمایی

گفتی از لب بدهم کام عراقی روزی

وقت آن است که آن وعدۀ وفا فرمایی

ــ فخرالدین عراقی